Eetstoornissen, ANBN en “iedereen beroemd”

Voor ANBN heb ik samen met enkele anderen een muziekmarathon georganiseerd.
Het was een heus succes.900 euro konden we schenken aan het goede doel.

De muziekmarathon “muziek verenigt” heb ik samen met enkele anderen afgesloten door een dagje door te brengen in De Schorre Te Boom.10649923_951799474895157_6688034805601828754_n

 

Iedereen Beroemd

We werden gecontacteerd door het tv programma “iedereen beroemd”  van de zender één. Ze wilden een reportage maken over onze actie dat we gedaan hebben voor het goede doel ANBN. Ze waren vooral benieuwd naar de link muziek en eetstoornissen.

In de namiddag werden Basil , Miel en ik opgenomen voor iedereen beroemd. Spannend …..op TV komen. Spannend… muziek maken terwijl er mensen dat kunnen zien en horen.
Ze zeiden ons wel uitdrukkelijk aan de telefoon en ook tijdens de opnames zelf dat ze niet met zekerheid konden zeggen of het uitgezonden ging worden. Ook konden ze niet zeggen of we als sfeerbeeld of voor 30 seconden of ietsje langer in beeld gingen zijn.
Een ervaring opdoen van opnames voor iedereen beroemd was voor mij al voldoende. Moest het niet uitgezonden worden, dan had ik toch eens achter de schermen geweest van Music for Life en kon ik me eventjes inleven in een rol als echte artiest. Dat alleen al is voeding voor mijn ziel.
Voor Miel en Basil ging ik het jammer gevonden hebben moesten ze niet in beeld gekomen zijn.

Micromoment van 8-jarig meisje voor overleden papa

Onze actie ging teniet bij het zien van dat micromoment. Ook de opnames waren even niet meer onder mijn aandacht.

Muisstil werd het op de weide bij een micromoment van meisje dat papa verloor aan longkanker.
Toen we ons gingen aanmelden met ANBN in de tipi voor de acties was er plots een heel serene, stille sfeer.

Een 8-jarig meisje had een micromoment waarop ze vertelde dat ze centjes had ingezameld voor mensen die longkanker hadden. Dit omdat haar papa in april gestorven was aan longkanker. Met woorden kan ik hier onmogelijk de sfeer beschrijven. Overal op heel het veld werd het muisstil. Iedereen leefde mee met de mama en de kindjes. Toen de radiopresentatrice zich verontschuldigde omdat ze weende , antwoordde de kleine meid” Het is niet erg.” Ontroering en een dikke krop in de keel van heel veel aanwezigen.

Warmte

Dat is iets dat ik in mijn hart meedraag van een dagje Boom en onze muziekmarathon. Warmte.
Warmte van woorden
Warmte van liedjes
Warmte van acties
Warmte van mensen
Warmte van toevallige ontmoetingen

Opnames voor iedereen beroemd

Miel en Basil en ik hadden “Rudolf het rode rendier” voorbereid. Om wat in de sfeer van kerst te komen hé.
Miel en Basil , 2 toffe kerels die ik amper 2 weken voor de muziekmarathon gecontacteerd heb. Ze speelden 5 december de pannen van het dak. Dat deden ze nu opnieuw. Alhoewel er aan tipi’s geen pannen zijn…

De opnames gebeurden tussen de tipi’s aan het water. Leuk om te mogen wandelen en muziek te mogen maken op plaatsen waar iemand anders eventjes niet mag komen. We moesten doen alsof we een het repeteren waren,toevallig daar … 🙂

Voor de opnames was ik echt zenuwachtig, maar tijdens de opnames ben ik zo in het moment kunnen gaan dat het een ongeloofelijke ervaring geworden is.

Mijn man had foto’s getrokken, maar helaas stak er geen kaartje in het toestel. Iets waar ik vroeger heel boos voor ging zijn. Nu had ik zoiets van ” het is dat het zo moest zijn. De herrinnering zal dus voor altijd in mijn hart blijven.”
Noch met woorden, noch met beelden kan ik omschrijven hoe het voelde om deze dag te kunnen meemaken. Dit dankzij een lumineus ideetje van een muziekmarathon.

Voor het eerst op tv

Ah nee, de tweede keer. Ooit geleden ben ik eventjes in beeld gekomen toen we de stoel gevonden hadden in de duinen. Ook een hele leuke ervaring. Maar dit doet nu niet terzake.

Op kerstavond kwam ik enkele seconden in beeld. “Dit is mijn energiereep.” zei ik ,terwijl ik mijn dwarsfluit toonde.

Raar,om jezelf op Tv te zien. Dan pas begonnen de kriebels en de vragen te komen.Vragen waar geen antwoord op was want ik had niets meer in de hand. Wat er uitgezonden wordt heb je helemaal niet in de hand.

“Wat zullen ze uitzenden? Hoe zullen ze het uitzenden? Hopelijk tonen ze Miel en Basil? Hopelijk kom ik niet belachelijk over? Hopelijk klinkt het spelen op de dwarsfluit een beetje?Ik heb toch niets verkeerd gezegd? Ik heb toch niemand in het foute daglicht gebracht?…”

Welke boodschap wou ik brengen?

De opnames hebben anderhalf uur geduurd en van daaruit knippen en plakken ze wat er gezegd is tot een geheel van anderhalve minuut.

De ploeg haalt dan voor hen eruit wat zij boeiend vinden om te brengen voor het grote publiek.
Ik kan me in hun reportage vinden, maar ik vond het ook boeiend te vertellen dat:

  • We amper in 8 weken tijd een heuse muziekmarathon georganiseerd hebben
  • Dat we 900 euro opgehaald hebben
  • Dat het goede doel ANBN is
  • Dat ANBN een verenniging is voor mensen met een eetstoornis of hun omgeving
    ( vrienden , familie, hulpverleners)
  • Dat ANBN in Leuven een inloophuis heeft.
  • Dat je sedert november in De Soulsleutel te Westende terecht kan voor een deelwerking van ANBN
  • Dat je daar terecht kan om je verhaal te doen, creatief bezig te zijn, boeken te ontlenen….
  • Dat er een praatgroep is voor lotgenoten met (een vermoeden van) een eetstoornis.
  • Dat ik van mijn eetstoornisgedachte af ben door dingen te doen die ik graag doe. Door te leven in het nu. Door minder perfectionist te zijn. Door zelfvertrouwen te krijgen. Door van mijn faalangst af te geraken…
  • Dat mijn dwarsfluit het begin was van een nieuwe weg die ik nu bewandel… namelijk mensen coachen die worstelen met angst-of eetproblematieken.
  • Dat mijn leven niet meer op dieet staat , maar dat ik ten volle geniet van wat ik nu allemaal doe. Dit zonder dat ik moet wachten op het perfecte maatje.

Maar dat werd geknipt 🙂
Ook vonden ze Wendy blijkbaar beter passen dan Inge 🙂

Warme groet
Inge

 

 

Wil je iets? Ga er dan voor!”Muziek verenigt” voor Music For Life

Music for Life “muziek verenigt”

Wil je iets_Ga er dan voorZorg dat het gebeurt.Het enige wat zomaar uit de lucht komt vallen isregen (2)

Op 5 december 2015 heb ik samen met enkele enthousiaste mensen een muziekmarathon georganiseerd voor het goede doel.Uiteraard was het goede doel ANBN. ANBN (anorexia nervosa, boulemia nervosa) is een vereniging dat mensen en hun omgeving met eender welk vorm van eetstoornis op weg willen helpen in hun herstel naar een leven zonder eetstoornis. Sedert 14 november ben ik de drijvende kracht achter de deelwerking ANBN te Westende in De Soulsleutel.

Een kleine 2 maanden geleden kwam ik op het lumineuze idee een muziekmarathon te organiseren voor het goede doel. De eerste persoon die ik contacteerde was de dj.
Hij zei direct ja en was dolenthousiast om mee te helpen.
Dit gaf me een boost om door te gaan met mijn idee.Daardoor durfde ik het in de concertband te gooien waar ik dwarsfluit speel. Daar er verschillende leden zijn die in meerdere muziekverenigingen spelen dacht ik dat dat een koud kunstje ging zijn…

Maar eerst hadden we een datum en een zaal nodig. In de verschillende gemeentes vingen we bot. Ofwel waren de zalen al verhuurd, ofwel duurde het enkele weken vooraleer we wisten of de zaal voor ons was. Aangezien we aan de deelnemers een datum en een plaats moesten kunnen doorgeven kwamen we op het idee om het aan de directeur van Stella Maris Nieuwpoort te vragen.

We zijn er superenthousiast onthaald geweest en hij stemde toe. We mochten de zaal en verschillende benodigdheden kosteloos gebruiken. Op de koop toe kregen we er een ICT-leerkracht gratis bij… 🙂

Tot dan verliep alles op wieltjes… Helaas botste ik op verschillende obstakels.
De harmonie waar ik in speel zag hun deelname helemaal niet zitten.

De muzikanten die in verschillende verenigingen spelen , hadden die dag ook al optredens omdat het Cecilia was. Dit is de patroonheilige van de muziek en dat moet gevierd worden hé. Dus… weinig mensen waarvan ik in eerste instantie dacht dat ze mee gingen kunnen en willen musiceren voor het goede doel.

Maar , ik liet de moed niet zakken en zocht samen met twee toffe meiden muzikanten die voor het goede doel wilden spelen. Zo kregen we toch een gans programma samen.

Een programma is één, maar Sabam en de verzekering was twee. We wilden absoluut onze broek niet scheuren aan dat zotte idee van een muziekmarathon waardoor we besloten op sponsortocht te gaan.

Het zou nogal hilarisch zijn dat we voor het goede doel iets met muziek willen doen en dat we niets overhouden doordat Sabam roet in het eten gooit. Gelukkig viel de prijs daarvan nog mee en hoop ik nog steeds op een gift van hen. Wie weet… Dit is iets dat ik nog nooit gedaan heb! En leuk is iets anders. Maar het heeft toch sponsorgeld opgebracht. Ik vermoed dat ik  nog zenuwachtiger was dan Nelle om het aan de zelfstandigen te vragen. Flink gelachen hebben we alleszins ook.

Flyers, affiche,facebook,… zijn ook allemaal dingen die nodig zijn als er een evenement georganiseerd wordt. Helaas heb ik meer dan een maand zonder internet gezeten tijdens de voorbereidingsperiode.Waardoor het evenement openbaar maken niet van een leien dakje liep.

Het enige wat ik in die periode kon doen was…. LOSLATEN want het geraakte precies nooit opgelost.

Life op Radio Kompas en interviews voor verschillende kranten hoorden ook bij de promo. Allemaal superspannende en leuke ervaringen.

Marc, een papa van een vrijwilligster bij ANBN gaf zich spontaan op om mee te helpen aan “muziek verenigt”.

Super dat er in de maatschappij van vandaag echt nog mensen menslievend en hulpvaardig zijn. Dit allemaal voor het goede doel. Ik kan niet uitdrukken in SARAwoorden hoe dankbaar ik al die mensen ben.Ook de deelnemende muzikanten en dansers.
1000 x dank !Alhoewel cijfers ook mijn dankbaarheid niet kunnen uitdrukken.

 

 

 

Zonder muzikale (dans)talenten -> geen show
Zonder show -> geen publiek
Zonder publiek -> geen opbrengst
Zonder opbrengst -> geen schenking voor het goede doel

MAAR

Er waren vele muzikale (dans)talenten -> Dus een show
Een show -> een publiek,
Een publiek -> een gul publiek,
Een gul publiek -> opbrengst

Een opbrengst- > een schenking van 900 euro via music for life aan ANBN

Dank je wel aan eerst alle muzikale talenten.
Dank je wel aan Tine,Benny,Margaux en Nelle voor een gelegenheidsensemble.

Balletschool Allanah Weranga, gitarist Freddie Laurent, fanfare Nieuwpoort,Musicalklas en pianisten Bizart,Aerofoon Koksijde, pianisten juf Veerle Stap west en last but not least Miel&Basil beatboxer en accordeonist!

Dank je wel voor alle gulle giften van het publiek.

Dank je wel directeur Jeroen Hillewaere voor het gebruiken van de schitterende locatie Stella Maris

Dank je wel aan alle sponsors Croissy Westende,De Soulsleutel,ebike-center,KBC Westende, La Comida,Pepsico,Schramme,De Spar Middelkerke

Dank je wel aan de streekkrant, de zeewacht

Dank je wel aan radio Kompas en radio Beach
Dank  je wel aan vrijwilligsters van ANBN Els , Mara,Jiska,Lien en Marleen.
Lien bracht trouwens virtuoos pianospel van Mozart,Beethoven en Bach.

Dank je wel aan Elize,Jeanine, Margaux,Nelle, Tine, Maxim,Marc,Lyn,Bart,ICT Johan en dj Johan,Mijarca,Marjan en Lionel,Inge De (niet ik J),Sint&Pieten             @ De Soulsleutel

Eetstoornissen overwinnen en Music for Life gaan hand in hand

Eetstoornissen overwinnen en muziek gaan hand in hand.

Het taboe rond eetstoornissen wordt doorbroken door de actie “muziek verenigt” aan de kust.
“Muziek verenigt” is een muziekmarathon dat doorgaat te Nieuwpoort op 5 december 2015 ten voordele van AN-BN.
AN-BN is een vereniging dat in Leuven gevestigd is en vanaf 14 november een deelwerking in Westende zal openen.De vereniging werkt met vrijwilligers die zelf een eetstoornis overwonnen hebben.
Vaak is muziek een steunende factor  in het herstelproces.
Van daaruit dat ik plots een ingeving had om voor Music For Life voor AN-BN een heuse muziekmarathon te organiseren. Gelukkig zijn er enkelen met mij op de kar gesprongen.

Faalangst en eetstoornis overwinnen door muziek.

Als je al andere artikels van mij gelezen hebt , dan zal je weten dat ik zelf aan een eetstoornis geleden heb.
Jarenlang dacht ik echter dat ik van de eetstoornisgedachte af kon geraken door mij te focussen op allerlei diëten en mijn gewicht. Niets was minder waar. Ik voedde daarmee de eetstoornisgedachte meer en meer.
Tijdens mijn opleiding tot therapeut hebben we al de technieken die we bij onze eigen cliënten toepassen, eerst op onszelf toegepast.
Er was een opdracht waarin we een situatie moesten ondergaan waarvoor we uitstelgedrag hadden of bang waren. Ik kon me eigenlijk geen angsten inbeelden die mijn leven zo beïnvloeden dat ik daar ook vanaf wilde.
Ik ben wel bang om met een parachute te springen, maar dat heeft geen invloed op mijn kwaliteit van leven. Ook bepaalt dat mijn doen en laten niet in mijn normaal functioneren.
Waar ik wel bang van was waren leerkrachten,directeurs en inspecteurs. Het gevoel alleen al dat er iemand op mijn handen staat te kijken, bezorgde me black-outs ,trillende handen en benen en een bibber in de stem.
Met een job in het onderwijs is dat wel een beetje moeilijk .Ik durfde vaak niets vragen aan de directie of collega’s uit vrees afgewezen te worden. Of uit vrees dom gevonden te worden. Dit zorgde dan weer voor negatieve gevoelens bij mij en daardoor vluchtte ik o.a.weg in eetbuien.

Dwarsfluit studeren om van eetbuien af te komen.
Ik had dus mezelf de opdracht gegeven om in situaties terecht te komen waar ik met een leerkracht ( iemand die meer onderlegd is in een vakgebied dan mij).Wat als volwassene geen simpele opdracht is. Zo ben ik op het idee gekomen om dwarsfluit te studeren.
Ik kan je verzekeren dat ik al de oefeningen zoals :ademhalingsoefeningen, relaxatieoefeningen,visualisaties,heb mogen toepassen op mezelf.

De eerste lessen kon ik niets meer spelen van wat ik thuis geoefend had. Gewoon omdat de leerkracht op mijn handen stond te kijken.Ik stond dan helemaal te beven en er kwam helemaal geen klank uit de dwarsfluit.
De aangeleerde technieken waren mijn redding want nu speel ik dwarsfluit in een harmonieorkest.

Beetje bij beetje groeide mijn zelfvertrouwen ook op andere vlakken en kon ik ook het hoofd bieden aan de eetstoornis.
Helaas draag ik daar nu nog wel de lichamelijke gevolgen van.
Obesitas te lijf gaan is een andere uitdaging waar ik me dan ten volle voor wil inzetten.
De volgende uitdaging is eerst mijn emoties onder controle houden tijdens de komende drukke periode.

Eerst nog de deelwerking van ANBN op zaterdag 14 november 2015.

“Muziek verenigt “mensen naar herstel bij eetstoornissen

AN-BN wordt het goede doel die we met enkelen uitgekozen hebben voor Music For Life
De dag start om 10 uur en eindigt in de late uurtjes met een fuif.
5 december 2015 Stella Maris Willem De Roo Laan Nieuwpoort.
Gedurende de hele dag zullen muziek, zang en dans de mensen verenigen met elkaar. Terwijl er naar de plaatselijke talenten geluisterd wordt kan men ook een hapje eten en een drankje drinken.
De opbrengst gaat integraal naar AN-BN.
Graag tot dan!
Inge

 

 

 

Dag tegen eetstoornissen 27 september

Dag tegen eetstoornissen
27 september 2015

Lotgenoten ontmoeten

Samen op weg naar herstel bij eetstoornissen

Gisteren was ik aanwezig tijdens de dag van de eetstoornissen.
Zelf ben ik jaren op zoek geweest naar de gepaste hulp in mijn zoektocht naar een gezonde relatie met voeding.

directory-466938_640

Tijdens mijn zoektocht ben ik zo’n 7 jaar geleden in contact gekomen met ANBN. Het was ook een tijd van surfen op het internet om de gepaste hulp te vinden. Vandaar dat ik via de agenda van ANBN zag dat ze op de markt van Poperinge stonden. Ik was blij dat het niet zo dicht bij mijn woonplaats was want dan zou ik niemand tegenkomen die mij kent.
Toeval wil dat ik daar een vriendin wonen heb die ik die dag kon bezoeken.
Een gepast alibi voor mijn man en mijn oma die voor de kinderen zorgde.
Zelfs toen was mijn man helemaal nog niet op de hoogte.
Ik verstopte alles en zette ook verschillende maskers op.

Het was een koude regenachtige winterdag toen ik die bewuste dag op de markt in Poperinge de inloopmobiel met enige bibbers in mijn benen beklom.

inloopmobiel

Het waren niet alleen bibbers van de koude  maar ook van de zenuwen. Een meneer onthaalde me heel warm en hartelijk. Het was een papa die een dochter had met een eetstoornis. Hij werkte vrijwillig voor ANBN en trekt tot de dag van vandaag door België naar verschillende dorpen om de mensen bewust te maken van de problematiek rond eetstoornissen.

Niet lang daarna, moesten we het onderwerp van ons eindwerk doorgeven.

Ik zat toen volop in mijn therapeuten opleiding en had eigenlijk als onderwerp voor mijn eindwerk “eetstoornissen” gekozen.
Tijdens de les werd ons echter gezegd dat ons eindwerk op het internet ging staan en dat iedereen alles kon lezen. Dat was voor mij een stapje te ver.
Ik kon nog maar amper aan mezelf toegeven dat er iets grondig fout zat op vlak van mijn eetgewoonten. Hoe kon ik dan ooit nog in de ogen van mijn man, de kinderen, mijn familie, vrienden en collega’s kijken.
Nee, daar was ik helemaal niet klaar voor.
Ook werd er vaak gezegd tijdens de lessen door verschillende collega’s en zelfs lesgevers dat ze mensen met een eetstoornis doorstuurden. Verslavingen durfden ze aan, maar eetproblematieken?
Tientallen vragen en gedachten flitsten door mijn hoofd.
-“Ben ik dan zo’n moeilijk geval?”
– “Ik ben toch niet gek?”                     face-805556_640
-“Dat meen je toch niet? Als er iemand eindelijk de stap genomen heeft om hulp te zoeken voor zijn/haar probleem dan moet je die direct doorsturen als het om een eetproblematiek gaat????” Dat kan toch niet?
Ikzelf had al zoveel hulpverleners gezien van diëtist,kinesist, psycholoog,…
Ik heb dan besloten om mijn onderwerp “eetstoornissen” voor mijn eindwerk te veranderen in “muziektherapie” .
De tientallen boeken die ik al besproken had. De verschillende seminars rond voeding die ik al gevolgd had en al de uren werk dat ik in de scriptie gestoken had , had ik ervoor over om niet met mezelf naar buiten te moeten komen.
Maar het vuur was wel aangewakkerd om een therapeut te worden die niet direct de hoop opgeeft als het gaat om mensen met een eetproblematiek.

Het was misschien geen slecht idee want zo heb ik via mijn passie muziek en via muziektherapie mezelf kunnen herontdekken.

girl-948245_640
Beetje bij beetje lukte het me om weer vol moed en vreugde los van de eetstoornis door het leven te gaan. Dit uiteraard niet enkel met muziek.
Ook het vinden van een droom, een doel in mijn leven werkte positief.
Wat er het meeste geholpen heeft in mijn groeiproces is leren omgaan met mijn emoties.
Angsten een plaats durven geven in plaats van angsten weg te eten.

Vorig schooljaar kwam ik via eetexpert opnieuw in aanraking met ANBN.
Zo ben ik weer eens een kijkje gaan nemen op hun site en zag dat de inloopmobiel in Nieuwpoort stond. Dicht bij huis!Maar dat was voor mij geen enkel probleem meer.
Ik heb contact opgenomen met Els en ben op een warme zomerdag naar hun inloopmobiel geweest.
Opnieuw werd ik er warm onthaald. Niet alleen van het mooie weer , maar ook door de 2 warme madammen, Els en Mara,die mij vriendelijk ontvangen hebben. Het was een superboeiende dag.
Van het één is het andere gekomen.

Ik ben heel enthousiast dat ik een deelwerking van ANBN in Westende kan starten.
14 november 2015 is de feestelijke opening.
Gisteren was de eerste bekendmaking te Gent.
De deelnemers waren allemaal laaiend enthousiast dat ANBN opgestart wordt in verschillende provincies.
Ik hoop echt dat de mensen de weg vinden naar ANBN te Westende en dat er ooit met de tijd zo’n enthousiast team kan zijn aan de kust als dat er in Leuven is.
Bij deze nogmaals mijn bewondering voor de organisatie.
Waar de theaterproductie Stillen toch bij velen een stukje bij zal dragen aan hun herstelproces.
Een dag georganiseerd  door ANBN, een team van ervaringsdeskundige mensen en vrijwilligers, hun partners en familie.
Hun warmte, respect en eerbied voor de mens in zijn totaliteit zorgen al voor een sprankeltje hoop in het herstelproces van de persoon met een eetstoornis.
Enthousiaste,warme groet
Inge

 

14-57-35-416_640

Deelwerking ANBN de kust

Deelwerking ANBN

Vandaag nam ik samen met mijn man de trein richting Leuven.
Leuven staat gekend als de studentenstad.
Voor mij staat Leuven ook gekend als het  inloophuis van ANBN.

ANBN is een zelfhulpgroep die werkt met vrijwilligers die zich inzetten om mensen te helpen bij het (h)erkennen van eetstoornissen en bij het vinden van de gepaste professionele hulp.

Als je mijn artikel “ multidisciplinaire samenwerking bij aanpak van obesitas” gelezen hebt dan weet je al welke zoektocht ik achter de rug heb om mezelf eigenlijk te ontdekken naast die eetstoornis.
Ik wil dus dat mijn zoektocht niet voor niets is geweest en wil ook mensen die in hetzelfde schuitje zitten helpen.
Ik heb mijn hart verloren aan ANBN en wil vanuit deze energie mijn praktijk De Soulsleutel elke maand openstellen op bepaalde tijdstippen ( zie kalender) voor leden of mensen die vragen hebben rond eetstoornissen. Je kunt er informatie inwinnen rond eetstoornissen.
Samen kunnen we op zoek gaan naar de gepaste hulp in de professionele hulpverlening dat voor jou en je omgeving haalbaar is.
Ook kan je er terecht voor de praatgroep rond eetstoornissen. Exacte data kan je hier binnenkort terugvinden.

Een eetstoornis gaat over meer dan eten alleen.
Hoe herken je een eetstoornis?

Buitenkant

  • Jezelf wegcijferen, zorgen voor anderen
  • Feestjes vermijden
  • Afspraken afzeggen op het laatste moment
  • Vaak naar het toilet gaan ( braken,laxeren)
  • Bewegingsdrang, veel sporten
  • Dwanghandelingen
  • Dag en nacht bezig met eten bezig zijn

Binnenkant

  • Stemmingswisselingen
  • Zwart-wit denken
  • Moeite met het uiten van gevoelens
  • Ontkenning
  • Angst om dik te worden
  • Ontevreden over eigen lichaam
  • Weinig zelfvertrouwen
  • Laag zelfwaardegevoel
  • Streven naar perfectie
  • Faalangst

Er zijn drie grote groepen eetstoornissen.

Mensen met anorexia nervosa (AN)

  • Eten steeds minder en ontwikkelen ondergewicht
  • Kunnen eetbuien hebben
  • Hebben een vertekend lichaamsbeeld
  • Ervaren lichamelijk o.a. last van de koude, haaruitval en menstruatieproblemen

Mensen met boulimia nervosa (BN)

  • Ervaren een sterke drang naar eetbuien
  • Voelen zich nadien schuldig en beschaamd
  • Compenseren na de eetbui door bv. Te braken, laxeerpillen te gebruiken, veel te bewegen of te vasten
  • Ervaren lichamelijk o.a. last van keelpijn, heesheid en een slecht gebit

Mensen met binge eating disorder (BED) of eetbuistoornis

  • Ervaren een sterke drang naar eetbuien
  • Compenseren niet na een eetbui
  • Ontwikkelen vaak overgewicht

Wat niet wil zeggen dat dat de enige signalen zijn om van een stoornis te spreken.
Ook hoeven niet alle kenmerken aanwezig te zijn.

Het zijn ook bijlange niet de enige soorten eetstoornissen.
Herken je enkele elementen bij jezelf , vriend(in), familielid , maar twijfel je of het om een eetstoornis gaat? Ook dan ben je welkom!